|
TherapieverloopMijn visie is dat iedereen in zijn jeugd patronen ontwikkelt om te kunnen overleven. In je volwassen leven kunnen deze patronen een belemmering gaan vormen. Middels therapie word je je bewust van deze patronen en kun je opnieuw kiezen hoe je verder wilt met je leven.Het onbewuste weet hoe het leven oorspronkelijk bedoeld is, het kent de heelheid waarmee de mens geboren wordt en drukt zich uit middels de verbeelding. De inzet van mijn therapie is verstarrende patronen op te sporen en in beweging te brengen, en de kern van jou als uniek mens te hervinden. Intake Voorafgaand aan de intake vul je een vragenlijst in met praktische gegevens, feiten uit je persoonlijke geschiedenis en je huidige probleem. In het intakegesprek vraag ik toelichting op deze gegevens en gaan we in op opmerkelijke zaken. Samen bekijken we wat gedaan kan worden aan jouw probleem en welk thema het eerst aan de orde moet komen. Heden - Verleden Problemen in relaties met anderen vloeien voort uit je ontwikkeling tijdens je eerste levensjaren en in het bijzonder het contact met je ouders. Ieder kind is een product van zijn ouders. Tijdens je ontwikkeling leer je wat je wel of niet leuk vindt en maakt daarin je eigen keuzes. Veelal geschiedt dit niet bewust, maar als een wijze van leven. De (on)bewuste keuzes kunnen gebaseerd zijn op verzet tegen je ouders of juist op aanpassing. Veel wordt als vanzelfsprekend overgenomen door imitatie. Een kind groeit door vallen en opstaan en zal zich als volwassene opnieuw moeten verhouden tot die keuzes. Uiteraard niet alle, maar juist die keuzes die in het heden zorgen voor belemmeringen in je relatie tot anderen. Door opvallende kenmerken van moeder en vader in beeld te brengen kun je gedragspatronen en automatische gevoelsreacties leren herkennen. Aan de hand van tekeningen of een gezinsopstelling wordt inzichtelijk hoe je de relatie met je ouders destijds hebt beleefd en waar je nu een andere opstelling kunt kiezen. Daarnaast heb ik aandacht voor lichaamstaal en eventuele ziektesymptomen, die aanwijzingen kunnen geven over waar de pijn zit. Ook refereer ik steeds aan het leven in het heden om de herhaling van patronen te leren herkennen. Traumatische gebeurtenissen worden niet altijd herkend/gekend, maar de exacte geschiedenis hoeft niet onderzocht te worden, om te kunnen achterhalen welke gevoelens het achtergelaten heeft. Een baby die vastgezeten heeft tijdens de geboorte heeft daar geen bewuste herinnering aan, maar kan daar wel de angst aan besloten ruimtes aan overgehouden hebben. Ieder mens heeft zo zijn eigen unieke voorgeschiedenis, waarin ofwel schade is opgelopen ofwel bepaalde kwaliteiten nooit ontwikkeld zijn omdat daar geen appél op werd gedaan. Het zoeken naar onontwikkelde mogelijkheden en schade herstellen vormt een deel van de therapie.
Heden-Toekomst |